Διάλεξη του Καθηγητή Μανώλη Σειραγάκη με θέμα:
«Ο Κωνσταντίνος Χρηστομάνος ως Σκηνοθέτης Αρχαίου Δράματος»
Τετάρτη 22 Απριλίου 2026, ώρα 19.00, 2ος όροφος Πνευματικού Κέντρου Χανίων
Η Ιστορική, Λαογραφική και Αρχαιολογική Εταιρεία Κρήτης (ΙΛΑΕΚ), σε συνδιοργάνωση με την Περιφέρεια Κρήτης – Περιφερειακή Ενότητα Χανίων, διοργανώνει διάλεξη του επίκουρου Καθηγητή του Τομέα Θεατρικών, Κινηματογραφικών και Μουσικών Σπουδών, Τμήματος Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης, κ. Μανώλη Σειραγάκη, με θέμα:
«Ο Κωνσταντίνος Χρηστομάνος ως Σκηνοθέτης Αρχαίου Δράματος»
την Τετάρτη 22 Απριλίου 2026, ώρα 19.00, στον 2ο όροφο του Πνευματικού Κέντρου Χανίων.
Είσοδος Ελεύθερη
Ο Μανώλης Σειραγάκης είναι Συνεργάτης στα The New Grove Dictionary of Music and Musicians (Grove Music Online) και Oxford History of Jazz in Europe (OHJE). Διοργάνωσε συνέδριο για την ελληνική Οπερέτα (Θεσσαλονίκη 2011), τη μουσική στις σύγχρονες παραστάσεις αρχαίου δράματος (Ρέθυμνο 2012), την Επιθεώρηση (Ρέθυμνο 2015), Ο Παντελής Πρεβελάκης και το θέατρο (Ρέθυμνο 2022), Ημερίδα αφιερωμένη στον Remi de Vos (Ρέθυμνο 2026). Η διατριβή του Το ελαφρό μουσικό θέατρο στη μεσοπολεμική Αθήνα 1922-1940 εκδόθηκε δίτομη το 2009. To 2014 εκδόθηκε η μονογραφία του για τη δράση του Ναπολέοντα Λαμπελέτ στο Λονδίνο. Το 2023 του ανατέθηκε η συγγραφή του Εγχειριδίου Όψεις της Υποκριτικής για τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Έχει εποπτεύσει πέντε διδακτορικές διατριβές. Υπό έκδοση βρίσκονται τα Πρακτικά του συνεδρίου για την Επιθεώρηση και τον Παντελή Πρεβελάκη και η μονογραφία Ο Κωνσταντίνος Χρηστομάνος ως σκηνοθέτης αρχαίου δράματος. Ίδρυσε την ομάδα Αντίβαρο το 2013 και διευθύνει το ομώνυμο Φεστιβάλ στο Ρέθυμνο, το μεγαλύτερο χειμερινό θεατρικό Φεστιβάλ στην Κρήτη. Σε πανελλήνια πρώτη έχει σκηνοθετήσει τα έργα Κωμωδία τραγωδία μονόπρακτη του Νίκου Καζαντζάκη, Στα Όρια της Σούζαν Γκλάσπελ, Μίμος του Παντελή Πρεβελάκη, Ισμήνη της Καρόλ Φρεσέτ. Ως ηθοποιός εργάστηκε επτά χρόνια στο Εθνικό Θέατρο και άλλα επτά στο ελεύθερο και στα ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης και Λάρισας.
Πηγή: https://www.philology.uoc.gr/staff/emmanouel-seiragakis
Ο Κωνσταντίνος Χρηστομάνος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1867. Εξαιτίας ενός ατυχήματος που είχε σε παιδική ηλικία έπασχε από κύφωση, ασθένεια που επηρέασε καθοριστικά την ψυχοσύνθεσή του. Φοίτησε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, διέκοψε όμως τις σπουδές του το 1887 και έφυγε για σπουδές Φιλολογίας στη Βιέννη. Το 1891 αναγορεύτηκε διδάκτωρ στο πανεπιστήμιο του Ίνσμπρουκ και διορίστηκε δάσκαλος ελληνικών και συνοδός της αυτοκράτειρας της Αυστρίας Ελισσάβετ, θέση την οποία διατήρησε ώς το 1893 συνεχίζοντας παράλληλα τις μελέτες του. Το καλοκαίρι του 1892 ασπάστηκε το καθολικό δόγμα κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψής του στη βιβλιοθήκη του Βατικανού και ακολούθησαν πέντε μήνες μοναστικής ζωής (από τον Νοέμβριο του 1892 μέχρι τον Μάρτιο του 1893) στο Μόντε Κασσίνο. Από το 1895 ως το 1899 παρέμεινε στη Βιέννη, όπου πραγματοποίησε πανεπιστημιακή καριέρα, αρχικά ως λέκτορας της ελληνικής γλώσσας και στη συνέχεια ως καθηγητής στο Ινστιτούτο Ανατολικών Γλωσσών. Έφυγε από τη Βιέννη έχοντας αποκτήσει τον τίτλο του Βαρώνου-Ιππότη του τάγματος του Αγίου Ιωσήφ και δημοσιεύσει δύο έργα στα γερμανικά: την ποιητική συλλογή Orphische Lieder και το δράμα Die graue Frau, και τα δυο έντονα επηρεασμένα από το ρεύμα του συμβολισμού. Λόγος της αναχώρησής του από τη Βιέννη σε μια περίοδο κατά την οποία είχε αρχίσει να γίνεται γνωστός στους εκεί λογοτεχνικούς κύκλους ήταν η δημοσίευση του έργου του Tagebucher. Ο Χρηστομάνος δημοσίευσε το έργο μετά το φόνο της Ελισσάβετ από έναν Ιταλό αναρχικό στη Γενεύη, γεγονός που προκάλεσε τη δυσαρέσκεια της Αυλής και την παραίτησή του από το πανεπιστήμιο. Ταξίδεψε στη Γαλλία και την Ιταλία και εγκαταστάθηκε το Νοέμβριο του 1901 στην Αθήνα, όπου ίδρυσε τη «Νέα Σκηνή», θίασο που συνέβαλε ουσιαστικά στην ανανέωση της ελληνικής σκηνικής πράξης (εισήγαγε την έννοια του σκηνοθέτη και τις σύγχρονες τεχνικές της υποκριτικής, ανανέωσε το ρεπερτόριο παρουσιάζοντας στο αθηναϊκό κοινό έργα του Ίψεν, του Τολστόι, του Τουργκένιεφ, όλα μεταφρασμένα από τον ίδιο, καθώς και Έλληνες συγγραφείς, όπως Κορομηλά, Άννινο, Καμπύση, Ξενόπουλο κ.ά. Επίσης, παρουσίασε μεταφράσεις αρχαίας τραγωδίας στη δημοτική γλώσσα). Η «Νέα Σκηνή», αν και καλλιτεχνικά αποτέλεσε σημείο αναφοράς του νεοελληνικού θεάτρου, κατέστρεψε οικονομικά τον Χρηστομάνο, εξωθώντας τον να εγκαταλείψει την προσπάθειά του το 1905 και να αφοσιωθεί έκτοτε στη συγγραφή. Πέθανε το 1911. Έργα του είναι: Το βιβλίο της Αυτοκράτειρας Ελισσάβετ (1908), Η κερένια κούκλα (1911).
Πηγή: https://alexandria-publ.gr/book_author/christomanos-konstantinos/
